Ryzyko choroby pracownika

W 1995 r. wprowadzono istotną zmianę, której celem było przede wszystkim doraźne odciążenie Funduszu Ubezpieczenia Społecznego. Zrównano wówczas zakres obciążeń na zasiłki chorobowe jednostek gospodarki uspołecznionej, które od 1976 r. ponosiły pełny ich koszt, z zakładami prywatnymi, w których były one finansowane z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Doszło do tego w wyniku nałożenia na wszystkich pracodawców obowiązku wypłaty 80% wynagrodzenia za okres niezdolności pracownika do pracy z powodu choroby przez 35 dni w roku kalendarzowym (wyjątkowo w wysokości 100%), a dopiero po upływie tego okresu zasiłki są finansowane ze środków ubezpieczenia w podobnej wysokości. Ryzyko choroby pracownika zostało wiec podzielone miedzy pracodawcę a ubezpieczenie, a jednocześnie zmniejszono wysokość zasiłku i wynagrodzenia należnego pracownikowi za okres braku świadczenia pracy z powodu choroby, tym samym zmniejszono wydatki ubezpieczenia na rzecz zatrudnionych w sektorze prywatnym, którego rozrost sprawiał, że wydatki w dotychczasowym systemie finansowania zasiłków tego sektora bardzo rosły. Mimo to absencja chorobowa rosła i w 1998 r. wynosiła przeciętnie 19,9 dnia na jednego ubezpieczonego, przy czym na osobę prowadzącą samodzielnie działalność gospodarczą aż 38,2 dnia, na pracownika w gospodarce prywatnej 19,2 dnia, a w sektorze publicznym tylko 8,8 dnia. Rozkład ten świadczy o skali nadużyć.

Comments are closed.

Najlepsze
  • Jaka jest przyszłość naszych emerytur
    Coraz częściej słyszymy o tym, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie ma środków finansowych na nasze emerytury, przez co zwiększa wiek osób uprawnionych do tych składek, nie przekazuje pieniędzy do otwartych …
  • Reguły rządzące wyborem produktu
    Podstawowym czynnikiem, który oceniamy decydując się na kupno danego produktu, jest oczywiście jego cena. Naturalne jest bowiem, że wolimy coś kupić taniej niż drożej. Jednak dla wielu z nas liczy …
Najnowsze komentarze
    Strony