Ryzyko choroby pracownika

W 1995 r. wprowadzono istotną zmianę, której celem było przede wszystkim doraźne odciążenie Funduszu Ubezpieczenia Społecznego. Zrównano wówczas zakres obciążeń na zasiłki chorobowe jednostek gospodarki uspołecznionej, które od 1976 r. ponosiły pełny ich koszt, z zakładami prywatnymi, w których były one finansowane z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Doszło do tego w wyniku nałożenia na wszystkich pracodawców obowiązku wypłaty 80% wynagrodzenia za okres niezdolności pracownika do pracy z powodu choroby przez 35 dni w roku kalendarzowym (wyjątkowo w wysokości 100%), a dopiero po upływie tego okresu zasiłki są finansowane ze środków ubezpieczenia w podobnej wysokości. Ryzyko choroby pracownika zostało wiec podzielone miedzy pracodawcę a ubezpieczenie, a jednocześnie zmniejszono wysokość zasiłku i wynagrodzenia należnego pracownikowi za okres braku świadczenia pracy z powodu choroby, tym samym zmniejszono wydatki ubezpieczenia na rzecz zatrudnionych w sektorze prywatnym, którego rozrost sprawiał, że wydatki w dotychczasowym systemie finansowania zasiłków tego sektora bardzo rosły. Mimo to absencja chorobowa rosła i w 1998 r. wynosiła przeciętnie 19,9 dnia na jednego ubezpieczonego, przy czym na osobę prowadzącą samodzielnie działalność gospodarczą aż 38,2 dnia, na pracownika w gospodarce prywatnej 19,2 dnia, a w sektorze publicznym tylko 8,8 dnia. Rozkład ten świadczy o skali nadużyć.

Comments are closed.

Najlepsze
  • Własny biznes – jak zacząć?Własny biznes – jak zacząć?
    Wielu z ans marzy o tym, żeby prowadzić własną firmę i uwolnić się od szefa w pracy. I z całą pewnością jest to możliwe, ponieważ nasze szanse na osiągnięcie dobrego …
  • Emigracja zarobkowa a wzrost PKBEmigracja zarobkowa a wzrost PKB
    Wszyscy wiemy, że wielu rodaków wyjechało za granice w poszukiwaniu miejsca pracy i idzie im to do tej pory bardzo dobrze. Zastanawiałeś się kiedykolwiek jak taka sytuacja przełoży się na …
Najnowsze komentarze
    Strony